این چینیها جالبن. تقریباْ به دو مدل کاملاْ متفاوت تقسیم شدن:
۱- مدلهای چین کمنیستی: سختکوش -دچرخه سوار- کمی تا قسمتی زشت و بدلباس- خوش اخلاق و خجالتی که اغلب برای دورههای تحصیلات تکمیلی اینجان با پول دانشگاههای کانادا- اینگلیسی هم نمیتونن صحبت کنن.
۲- مدل چین جدید: آدمی به غیر از مدل کمونیستی- خوش لباس (اولین مینیژوپیهایی که اینجا دیدم!)- کمی بداخلاق و لوس- دوچرخه هم سوار نمیشن (اغلب ماشینهای مدل جدید سوار میشن.)- تک فرزند خانواده- اینگلیسی خوب- برای دورههای لیسانس با پول خانواده اینجان
من با یکی از این چینیهای جدید هم خانه هستم. اول که اومده بودم بقیه بچهها شروع کردن به بدگویی از این دختر بچه. بنابه تعصبات هم قارهگی بدون اینکه بشناسمش ازش دفاع کردم. بزرگترین مشکلی که داره اینه که ساعتش هنوز به وقت چین تنظیم شده. فقط نصف شبها آشپزی میکنه! دیشب نصف شب داشت با خانوادهاش صحبت میکرد. دادهای وحشتناکی میکشید. (چینیها معمولی هم که حرف بزنن آدم فکر میکنه که دارن دعوا میکنن.) هیچ اثری هم از احترام به بزرگتر به سبک چینی تو صداش نبود. این استکبار جهانی ظاهراْ داره اینا رو هم خراب میکنه!!! من ساعتها تلاش کردم تا خوابم برد. صبح هم با صدای صحبت کردن تلفنی هماتاق کاناداییمون با دوست پسرش بیدار شدم.
نه غربی! نه شرقی! جمهوری اسلامی